dr. anonim

Arsyja e te qenurit???!!!!

In dramat e botës on 29 Tetor, 2008 at 5:57 pm

Kujt nuk i kane ardhur ndonjehere ndonje nga ata deshmitaret e Jehovait ke dera e shtepise???
Mua gjithmone, edhe kudo, si ne Shqiperi ashtu edhe ketu ku jam tani.
Ne fakt sme shqeteson ideja e nje bashkbisedimi mbi fene dhe besimin, thjeshte jam koke forte, kam bindjet e mia te cilat i mbroj si mundem, dhe mbi te gjitha kam nje shpirte kundershtimi te theksuar.
Njese se kjo nuk eshte çeshtje.

Ceshtja eshte qe ketu ishte nje meso grua qe me vinte, shume e mbajtur, me sy shume te bukur, dhe shume e qeshur, dhe me nje ze shume qetesues, nuk vinte per mua, sepse une zakonisht nuk kam kohe…as deshire…as nerva…

Heren e fundit isha duke dal nga dera, edhe shoh kete zonjen qe me dha me nje buzeqeshje te madhe revistat e zakoneshme…e kisha me nxitim, ajo me nge si gjithmon. Ne fakt e kisha vene re ndryshimin e saj fizik, por si perhere arsyeja qe i jap gjerave eshte : njerzit kane halle, sja kane ngene shume gjerave, keshtu qe varja.

Duke hapur deren poshte pallatit, ajo me tha: hej…ja gjete pergjigjen pyetjes qe te bera heren e fundit ? Dhe ne ate çaste mbi koken time u duken te pakten nja 3 pikpyetje te medhaja, dhe me gjithe sinqeritetin qe me karakterizon i thashe: pyetje? mua? plus qe kerkonte pergjigje? ohhh jooooo e kam fshire nga memorja….nuk paska qene pyetje e rendesishme….
Ajo qeshi edhe me tha: po pra te kerkova te me jepje nje pergjigje mbi: perse ne jemi ketu? arsyja e ekzistences tone….do e mendosh per heren tjeter ?

Po i thashe, pa problem, me pas i tham njera tjetres mirupafshim dhe vazhduam….

Pse ju tregova kete, sepse sapo mora vesh qe personi ne fjale vdiq perpara 3 ditesh.
Nuk isha e lidhur sentimentalisht me te, se kisha gje, se njifja aq thelle, as qe e dija qe ajo ishte semur, por eshte personi i pare qe une njof edhe qe vdes….
Eshte personi i pare qe kishte nje shprese per jeten te pa pare, duke e ditur qe do vdiste, sepse une jam e sigurt qe ajo e dinte….tani shpjegohen shume gjera, sjellja, buzeqeshja, dashuria per jeten, per te tjeret, pyetjet e ngritura….
Ok, u ben gjysem ore qe po mendoj mbi arsyjen time te te qenurit, ne kete familje, ne kete shtet, ne kete jete, ne kete blog, ne jeten e XY, ne shum dege mnjf…
edhe po mendoj per menefregizmin dhe mendjelehtesine qe kam ndonjehere…ne lidhje me njerez, me aksjone, me situata, me shume gjera…
Them se nje gote sdo me bente keq sonte.

  1. mpelqeu ky refleksioni…

  2. p.s. eshte nje nga shkrimet me te mira te ketij blogu

  3. edhe une ashtu them. me beri dhe mua te ndihem keq per lehtesine sesi i marr disa gjera shpesh.

Lini një Përgjigje

Plotësoni më poshtë të dhënat tuaja ose klikoni mbi një nga ikonat për hyrje:

Stema e WordPress.com-it

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj WordPress.com. Dilni /  Ndryshoje )

Foto Google

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Google. Dilni /  Ndryshoje )

Foto Twitter-i

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Twitter. Dilni /  Ndryshoje )

Foto Facebook-u

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Facebook. Dilni /  Ndryshoje )

Po lidhet me %s

Lirikashqiptare

trëndafil që rri në portë...

edrus...

Përse të mos qeshim???

Këtë e pëlqejnë %d blogues: